چشمه سارها تهی
جویبارها پر از تعفن‌‌‌ِ لجن
رودها
بستر هلاک ماهیان
و در این میان :
قورباقه ها به آبگیر
کِرمها به آبهای چِکه چِکه دلخوش اند.

ماه، سوگوار
شهر، داغدار
کومه، بی سرور
کوچه، سوت و کور

و سگان هار:
گوشه ای به خوردن جنازه ها
 به مرده های تکه تکه دلخوش اند.

در زمان مرگ عاشقانه ها و 
مُردنِ ترانه ها

مشتهای باز
دستهای بی فراز
دستهای پست
دستهای عجز
دستها...، به التماس سکه دلخوش اند.