چگونه شرح دهم ، دستهای خسته خود را ؟

                        چگونه فاش کنم ، بالهای بسته خود را ؟

کجاسـت آنکه بهم بند میـزند ، دل ما را ؟

                      که پیش او ببرم ، چینی شکسته خود را

چه حیف شد! که به سمت شتاب آب نراندم

                     درنگِ زورق در گِل فرو نشسته خود را

من از اسـارت جغـرافیایِ رنج ، می آیـم

                    و می نویسم ، تاریخِ روح خسته خود را

بیا که جمع کنم بلکه در کنارت ــ از این پس ــ

                       تمام خاطـره های زهم گسسته خـود را

بیا که لحظه به لحظه ، به پیش پات بریزم

               شبی ، تمامی غمهای دسته دسته ی خود را